Bir öğrenci kursunuzdaki tüm videoları izleyip yine de öğrendiklerini kullanamayabilir. Yüksek bir tamamlama oranı umut verici olabilir, ancak öğrencinin bilgiyi hatırlayabildiğinin, problem çözebildiğinin ve beceriyi bağımsız olarak uygulayabildiğinin kanıtı değildir. Pasif öğrenme, öğrencilerin bir kaynaktan bilgi alıp onunla pek bir şey yapmak zorunda kalmadığı durumlarda ortaya çıkar.
Basit bir çözüm, uygulamayı kurs tasarımınıza dahil etmektir. Her üniteden sonra öğrencilerin durup düşünme, yanıt verme, keşfetme, test etme veya bir şey başarma fırsatı olmalıdır.
Her üniteyi uzun bir ödeve dönüştürmeniz gerekmez. Kısa sınavlar, düşünme soruları, alıştırmalar, vaka çalışmaları ve diğer pratik görevler işe yarayabilir. Bu makale, öğrencilerin nasıl pasif öğrenenlere dönüştüğünü ve kursunuzu nasıl yeniden tasarlayabileceğinizi ele alıyor.
Kursunuzda Pasif Öğrenme Sorunu Olduğunu Nasıl Anlarsınız
Diğer açılardan mükemmel bir kurs bile gerçek öğrenme sonuçları üretmeyebilir. Yüksek video tamamlama oranı, sık girişler ve platformda uzun süre geçirilmesi, öğrencilerin derse katıldığını gösterir. Ancak bu, öğrencilerin kursta öğrendiklerini gerçekten kullanabildiği anlamına gelmez.
Öğrencilerin içeriği uygulamadan tükettiği durumlara dikkat edin. Buna bir örnek, videolara yoğun ilgi gösterilirken ödevlerin az tamamlanmasıdır. Öğrenci birkaç dersi izler, ancak yeterli motivasyonu olmadığı için alıştırma kısmını atlar. Ayrıca bir fikri kendi başına açıklamakta veya yeni bir duruma uygulamakta zorlanır.
Düşük öğrenci katılımı da katılım için yetersiz motivasyonun işareti olabilir. Tartışma sorularına yorum yapılmaması, tamamlanmamış projeler ve nadiren sorulan sorular, kursun öğrencilere yeterli teşvik sunmadığını gösterebilir.
Kurs sonrası etkinlikleri de göz önünde bulundurmalısınız. Bir öğrenci kursu tamamlayıp eğitmenin yardımı olmadan bağımsız olarak hiçbir şey yapamıyorsa, herhangi bir beceri kazanmamış demektir.
Tamamlama metriğine güvenmek yerine, içerik tüketimini uygulamayla karşılaştırın. Öğrencilerin alıştırmalar üzerinde çalışma, ödev gönderme, hatırlama sorularını yanıtlama ve bilgiyi gerçek hayattaki senaryolarda uygulama girişimlerini takip edin.
Öğrenciler Neden Uygulamak Yerine İzliyor
Uygulama, çoğu öğrenci için izlemekten daha az caziptir. Videolar izleyicinin dikkatini gerektirirken, uygulama daha önce edinilen bilgiyi hatırlamayı, karar vermeyi ve hata yapma riskini göze almayı içerir. Öğrencinin izlemeye devam etme seçeneği varsa, harekete geçmek yerine büyük olasılıkla bunu seçecektir.
Kursunuzun yapısı da bu soruna katkıda bulunuyor olabilir. Örneğin uzun dersler, öğrenciler bilgiyle çalışma fırsatı bulamadan çok fazla bilgi sunabilir. Alıştırmaların modülün sonuna yerleştirilmesi, onları becerinin tanıtıldığı dersle ilgisizmiş gibi gösterebilir. Uzun ödevler de, özellikle öğrenciler nereden başlayacaklarını bilemiyorsa, başka bir engel oluşturabilir.
Görevler isteğe bağlı görünüyorsa öğrenciler uygulamayı atlayabilir. Bir alıştırmayı açtıktan hemen sonra "İleri" düğmesine tıklayabiliyorlarsa, alıştırmanın onlar için önemli olmadığı açıktır. Gecikmeli veya yetersiz geri bildirim de bu durumu kötüleştirir. Öğrenciler bir görevi doğru tamamladıklarından emin değilse kafaları karışabilir ve yanıt almadan motivasyonlarını kaybedebilirler.
Son olarak korku da rol oynayabilir. Bazı öğrencileriniz yargılanma korkusuyla görevleri tamamlamaya isteksiz olabilir. Tüm görevleri değerlendirme olarak ele alan kurslar denemeyi caydırır.
Öğrenme sürecini değiştirerek pasif davranışın önüne kolayca geçebilirsiniz. Kısa dersler, uygulamanın ilgili kavramlara yakın konumlandırılması, karmaşık görevlerin daha küçük parçalara bölünmesi ve anında geri bildirim yardımcı olacaktır.
Her Dersi Bir Eyleme Dönüştürün
Pasif öğrenmeyle mücadele etmenin en kolay yolu, her dersten sonra yapılacak pratik bir şey sunmaktır. Etkinlik, bilgi henüz tazeyken bitirilebilecek kadar kısa olmalıdır.
Başarılı öğrenme için basit bir tarif: Öğren → Uygula → Kontrol Et → Tekrarla.
Önce konuyu kısa ve öz bir şekilde açıklayın. Öğrencilerinizden öğrendiklerini kısa bir pratik alıştırmada uygulamalarını isteyin. Ardından geri bildirim, bir örnek veya model yanıt kullanarak sonuçlarının doğru olup olmadığını kontrol etmelerini sağlayın. Artık öğrencileriniz bir sonraki derse hazır.
Yararlı olabilecek etkinlikler:
-
Bir soruya kısa bir yanıt yazmak;
-
Daha büyük bir projenin bir aşamasını tamamlamak;
-
Teorik bir çerçeveyi gerçek bir vakaya uygulamak;
-
Bir çalışma sayfasını/şablonu doldurmak;
-
Kısa bir senaryoda karar vermek.
Tüm uygulamayı modülün sonuna ertelemeyin. Sürecin ayrıntıları unutulur ve ivme kaybedilir.
Örneğin, etkili e-posta konu satırları yazmayla ilgili bir dersiniz olduğunu varsayalım. Pasif versiyonda bu ders, on dakikalık bir video izleyip sonraki derse geçmekten ibaret olabilir. Aktif bir ders ise geliştirilmesi gereken üç etkisiz konu satırıyla sona erer. Öğrenciler denemelerini gönderdikten sonra açıklamalı örnek yanıtları görmelidir.
Görevin kapsamlı olması gerekmez. Beş dakikalık uygulama, on beş dakikalık ek açıklamadan çok daha faydalı olabilir.
Her dersten sonra dersi gözden geçirin ve kendinize şu soruyu sorun: Öğrenci artık ne yapabilmeli? Bunun etrafında bir görev oluşturun. Zamanla bu, teorik içerik tüketiminden pratik beceriler geliştirecektir.
Tekrar İzlemek Yerine Hatırlama Pratiği Kullanın
Bir dersi ikinci kez izlemek içeriği tanıdık hale getirir, ancak mutlaka akılda kalmasını sağlamaz. Öğrenciler, yanıta bakmadan önce bilgiyi hatırlamaya çalışarak çok daha fazla kazanç elde eder.
Bu öğrenme tekniği hatırlama pratiği olarak bilinir. Düzenli olarak ve düşük baskı altında yapıldığında en etkilidir.
Hatırlama pratiği teknikleri şunları içerebilir:
-
Dersten sonra kısa sınavlar
-
Temel tanımları veya adımları içeren bilgi kartları kullanmak
-
Bir kavramı kendi sözcükleriyle açıklama istekleri
-
Bir seçim yapılması gereken kısa vaka çalışmaları
-
Doğru çözümü göstermeden önce yanıtı tahmin etmek
Amaç, öğrencileri hataları için cezalandırmak değil, edindikleri bilgiyi kullanmaya teşvik etmektir.
Örneğin, müşteri personalarına ayrılmış bir dersten sonra öğrencilerden hiçbir not kullanmadan hedef müşterinin üç özelliğini söylemeleri istenir. Ardından öğrencilerin neyi kaçırdıklarını görebilmeleri ve dersin o bölümünü tekrar gözden geçirebilmeleri için örnek cevabı gösterin.
Testler, öğrencilerin becerilerini sınamaktan çok öğrenme sürecine yardımcı olmalıdır. Belirli cevapların neden doğru ve neden yanlış olduğunu açıklayın. Testi yeniden çözme imkânı sunun. Yalnızca daha sonra kullanılacak bilgilere odaklanmayın.
Hatırlama pratiği eklemenin bir başka yolu da öğrencilerden bir sonraki dersten önce bilgiyi hatırlamalarını istemektir. Yeni kavramlara geçmeden önce önceki bilgileri gözden geçirmeye ayrılan iki dakika yeterlidir.
Öğrencileri dersi yeniden izlemeden önce bir cevap vermeye teşvik etmek daha iyidir. Burada önemli olan hatırlama eyleminin kendisidir.
Pratiğe Başlamayı Kolaylaştırın
İlk adım net ve kolay atılabilir olduğunda öğrenciler etkinliklere katılmaya daha istekli olur. Karmaşık ve belirsiz bir görev, dersi anlamış olsalar bile öğrencilerin hiçbir şey yapmamasına yol açabilir.
Pratiğin önündeki bu engelleri kaldırmak için her etkinliğe kolay bir başlangıç noktası verin. Görevin nasıl yapılacağını açıklayın, öğrencilere nihai sonucun görsel bir örneğini sunun ve görevin ne kadar süreceğini belirtin.
Etkinlikleri öğrenciler için daha erişilebilir hâle getirmenin başka yolları da vardır:
-
Karmaşık görevleri birkaç aşamaya bölün
-
Şablonlar, kontrol listeleri ve örnekler kullanın
-
Öğrencilerden bir sonraki aşamaya geçmeden önce bir aşamayı tamamlamalarını isteyin
-
İlk alıştırmaları kısa tutun
-
Her yeni etkinlikte zorluğu artırın
Örneğin, öğrencilere "eksiksiz bir pazarlama stratejisi oluşturmaları" gerektiğini söylemek yerine, onlara beş dakikalık küçük alıştırmalar yaptırmak daha iyidir: önce hedef kitleyi belirlesinler, ardından pazarlama kanalını seçsinler, sonra bir pazarlama mesajı yazsınlar ve son olarak bir hedef koysunlar. Sonunda öğrenciler tüm bu adımları tamamlamış ve pazarlama stratejilerini oluşturmuş olacaklar.
Bu şekilde öğrenciler göreve başlarken daha az engelle karşılaşır ve becerilerini ayrı ayrı uygulamak için daha fazla fırsat bulur. Her alıştırmayı öğrenci için karmaşık bir proje gibi göstermeye çalışmayın. Daha sonra, işlemleri yapma konusunda kendilerini daha güvende hissettiklerinde onlara daha karmaşık görevler verin.
Öğrenme Sürecine Hızlı Geri Bildirim Ekleyin
Pratik, öğrenciler doğru şeyi yapıp yapmadıklarını bildiklerinde en etkili hâlini alır. Geciken geri bildirim, öğrencinin hatasını sürdürmesi ya da neyin yanlış olduğunu anlayana kadar öğrenme motivasyonunu kaybetmesi anlamına gelir.
Tüm alıştırmaları kişisel olarak değerlendirmenize gerek yoktur. Her görev aynı tür geri bildirim gerektirmez.
Bazı etkili yöntemler şunlardır:
-
Testlerde otomatik geri bildirim
-
Cevabın kısa açıklamaları
-
Örnek cevap veya sorunun nasıl çözüldüğüne dair örnek
-
Öz değerlendirme kontrol listesi
-
Akran değerlendirmesi
-
Büyük görevler için eğitmen yorumları
Görevin karmaşıklığına ve önemine göre farklı türde geri bildirimler kullanın. Hızlı bir bilgi testi otomatik bir açıklama alabilirken, final ödevi kişiselleştirilmiş geri bildirimden fayda sağlar; çünkü tek bir kesin doğru cevabın olmadığı durumlarda öğrencilerin karar verme konusunda desteğe ihtiyacı vardır.
Kalabalık sınıflarda ölçeklenebilir yöntemleri birleştirin. Teslimden önce örnek bir cevap, bir kontrol listesi ve öz değerlendirme için kısa bir değerlendirme ölçeği sunabilirsiniz.
İyi bir geri bildirim, öğrenciyi bir sonraki adımına yönlendirmelidir. “Yanlış” veya “doğru değil” yazmayın. Örneğin, öğrenci yanlış cevabı seçtiyse bir açıklama yapın ve bu sorunla ilgili kavrama yönlendirin.
Geri bildirimi göreve mümkün olduğunca yakın tutmaya çalışın. Öğrenci, dersin tamamının bitmesini beklemeden pratik yapabilmeli, kontrol edebilmeli, hatayı düzeltebilmeli ve ilerleyebilmelidir.
Sorumluluk ve Sosyal Öğrenmeden Yararlanın
Öğrenciler, çabalarının başkaları tarafından görüleceğini bildiklerinde daha çok çalışma eğilimindedir. Sorumluluk araçları, öğrencilere bir sonraki videoya geçmek yerine ödevi yapmaları için bir teşvik sağlar.
Sosyal pratik şu yollarla dahil edilebilir:
-
Haftalık meydan okumalar
-
Hızlı değerlendirmeler
-
Akranlar arası tartışmalar
-
Öğrenme grupları
-
Ortak proje alanları
-
Sorumluluk arkadaşları
Her ödev, öğrenme hedefiyle ilişkili olmalıdır. Örneğin, topluluk önünde konuşma becerileri üzerine bir dersten sonra öğrencilerden bir dakikalık bir tanıtım hazırlayıp sınıfla paylaşmalarını isteyin. Sınıf arkadaşları, dersteki iki ölçüte göre geri bildirim verecektir.
Belirgin bir neden olmadan tartışma forumları oluşturmayın. Boş bir tartışma alanı öğrenme sürecine katkı sağlamaz. Öğrencilerin katılım için yönlendirmelere, son tarihlere ve motivasyona ihtiyacı vardır.
Topluluk oluşturmadan da sorumluluk mekanizması kurabilirsiniz. Öğrencilerden haftalık ilerleme notları göndermelerini, tamamladıkları bir görevi bir arkadaşlarıyla paylaşmalarını veya çalışmalarının ekran görüntüsünü paylaşmalarını isteyebilirsiniz.
Buradaki temel fikir, öğrencileri düzenli çalışmaya ve performanslarını göstermeye motive etmektir. Sosyalleşme, öğrencilerin derste öğrendiklerini uygulamalarına, değerli geri bildirim almalarına ve öğrenmeye devam etmelerine yardımcı oluyorsa iyi işler.
Yalnızca İçerik Tüketimini Değil, Pratiği Ölçün
Yalnızca görüntülemeleri ve kurs tamamlamayı ölçerseniz, öğrenmenin en belirgin göstergelerini gözden kaçırabilirsiniz. Kullanıcıların sunulan bilgiyi kullanıp kullanmadığını gösteren metrikleri de ekleyin.
Faydalı göstergelerden bazıları şunlardır:
-
Alıştırmaların tamamlanması
-
Test denemeleri
-
Gönderilen ödevler
-
Tamamlanan projeler
-
Tartışmalara katılım
-
Çoklu denemeler
-
Etkinliklerden önceki ayrılma noktaları
Bu istatistikler, kurstaki eksiklikleri fark etmenizi sağlar. Örneğin, birçok kullanıcı dersi izleyip ilgili alıştırmayı atlıyorsa görev çok uzun, çok karmaşık veya yeterince anlaşılır olmayabilir. Kademeli gelişme gösteren çoklu test denemeleri ise öğrencilerin değerli bir pratik yaptığını gösterir.
Tek bir sayıya odaklanmak yerine örüntülere bakın. Bir ödevin tamamlanma oranı düşükse, talimatlar kötü demektir. Bir modülün tamamında pratiğin büyük ölçüde yapılmaması, kullanıcıların pratik yapmadan da ilerleyebildiğini gösterir.
Öğrenme sürecini iyileştirmek için bu göstergelerden yararlanın. Görevleri kısaltın, talimatları düzenleyin, örnekler ekleyin veya pratiği derse yakın konumlandırın.
Kursunuzu Daha Etkileşimli Hâle Getirmek İçin Basit Bir Plan
Kursunuzun tamamını yeniden yapmanıza gerek yok. Tek bir dersle başlayın ve öğrencilerinizin içeriği izlemeyi bırakıp öğrendikleriyle bir şey yapacakları bir fırsat bulun.
Şu listeyi izleyin:
-
Dersi analiz edin ve öğrencilerin hangi beceriyi geliştireceğini belirleyin.
-
Bu beceriyi kullanan bir etkinlik ekleyin.
-
Aynı kavramı ele alan ancak ek değer katmayan alıştırmaları çıkarın.
-
Öğrencilere geri bildirim, örnek cevaplar veya bir öz değerlendirme yöntemi sunun.
-
Öğrencilerin etkinliği yapıp yapmadığını kontrol edin.
-
Öğrencilerin alıştırmayı bırakıp bırakmadığına, atlayıp atlamadığına veya zorlanıp zorlanmadığına dikkat edin.
-
Gözlemlerinize göre etkinliği düzenleyin.
Bunu diğer tüm derslerde de uygulayın. Küçük değişiklikler fark yaratır. Öğrenciler bilgiyi hatırladığında, karar verdiğinde, görevleri çözdüğünde ve bir şey ürettiğinde beceri geliştirmeye ayırdıkları zaman artar, tüketime ayırdıkları zaman azalır.
