“Tek Uzman, Tek Kurs” Döneminin Sonu!

Çok uzun zaman önce değil, çevrim içi eğitime yaklaşım oldukça basitti. Bir uzman belirli bir konuda kurs oluşturmaya karar verir, kursu kaydeder ve belirli bir soruna çözüm olarak satardı. Bu yaklaşım oldukça mantıklıydı. Zaten başarılı, deneyimli ve kendine güvenen birinden isteyebileceğiniz tüm bilgileri neden almayasınız? 

Bu yaklaşım, en azından bir süreliğine başarılıydı. Pazarın hızı daha düşüktü, becerilerin değişim hızı daha düşüktü ve uzun, tek sesli videolar izleme isteği daha yüksekti. Bir kursun vaadi, kaotik bir dünyada düzen hissi sunmaktı ve gerçekten de birçok kurs bu düzen hissini sağlamayı başardı.

Ancak bu yaklaşımı bu kadar başarılı kılan koşullar artık yok. Sektörün hızı öyle arttı ki ona ayak uydurmak imkânsız. Araç geliştirme hızı da öyle arttı ki en iyi uygulamalar birkaç ay içinde güncelliğini yitiriyor. Ne kadar iyi olursa olsun, tek bir bakış açısına dayanma yaklaşımı bu hıza ayak uyduramaz.

Üstelik günümüz öğrencilerinin yaklaşımı da değişti. Bir kahraman değil, çözüm istiyorlar. Sorularına yanıtlar, farklı bakış açıları ve dünyanın değişen gerçekliğini yansıtacak şekilde sürekli güncellenen bilgiler istiyorlar. Bir kurs tek bir kişinin bilgisine, zamanına ve görüşlerine bağlı olduğunda, son derece istikrarsız bir çözüme dönüşür.

İşte bu yüzden "bir uzman, bir kurs" yaklaşımı sona eriyor. Bunun nedeni uzmanların yeterince iyi olmaması değil; öğrenmeye yaklaşımın basitçe değişmiş olmasıdır.

Eğitimde ve Bilgi Tüketiminde Neler Değişti

Ancak en büyük değişim hızdır. Eskiden yıllarca faydalı olan beceriler artık birkaç ay sonra geçerliliğini yitiriyor. Sürekli yeni araçlar ortaya çıkıyor. Kurallar platformdan platforma değişiyor. Dünya, ekonomik değişimlere, düzenlemelere ve yeni araçlara herhangi bir kursun güncellenebileceğinden çok daha hızlı uyum sağlıyor.

Bununla birlikte, insanların bilgiyi tüketme biçimi de değişti. İnsanlar teorik düzeyde başlayıp belirsiz bir motivasyon düzeyinde biten uzun açıklamalar okumak istemiyor. Hemen kullanabilecekleri yanıtlar istiyorlar. Örnekler, bağlam ve bir şeyin gerçek dünya koşullarında gerçekten işe yaradığına dair kanıt istiyorlar.

İnsanların dikkat süresi de değişti. İnsanların ilgilenmemesi söz konusu değil. Mesele, verimli olmaları. İnsanlar kursları gerçek zamanlı içerikler, topluluklar ve sohbetlerle karşılaştırıyor. Bir kurs onların hızlıca ilerlemesine yardımcı olmazsa video izlemek veya blog yazısı okumak için kalmazlar.

Bir sonraki değişim erişimdir. İnsanlar aynı anda birçok uzmana erişebiliyor. Podcast dinleyebilir, bülten okuyabilir ve sosyal medya gruplarına katılabilirler. Aynı anda birçok görüş edinebilirler. Bir kurs bir görüşü tek doğru görüşmüş gibi sunarsa, yeterince bilgi almadıklarını hissederler.

Bir sonraki değişim, sonuçların artık referanslardan çok daha önemli olmasıdır. İnsanlar kimin ders verdiğini önemsemiyor. Bir kursu bitirdikten sonra ne yapabileceklerini bilmek istiyorlar. Zaman kaybetmek istemiyorlar. Bir kurs gerçek beceriler geliştirmelerine yardımcı olmazsa uzun süre kalmazlar.

Dünya, bilgiyi tükettiğiniz bir eğitim modelinden bilgiyi uyguladığınız bir modele geçti. Bu da tek bir kişiye dayalı her model için bir sorun.

Tek Bir Uzmanın Sınırları

Uzmanlar işlerinde ne kadar iyi olursa olsun, tek bir kişinin başarabilecekleri sınırlıdır. Her uzmanın kendi güçlü ve zayıf yönleri vardır; bir durumda işe yarayan şey başka bir durumda işe yaramaz. Bir kurs tek bir kişinin uzmanlığı etrafında oluşturulduğunda, o kişinin sınırlılıkları ürünün bir parçası hâline gelir.

Bilgi, kişisel markalardan daha hızlı eskir

Bir uzman değerli bilgilerle dolu bir kurs oluşturabilir, ancak onu güncel tutmak zaman ve para gerektirebilir. Gerçekte birçok kurs yıllardır güncellenmiyor ve sunulan bilgiler, kişinin bunun farkında olmaması bir yana, artık doğru değil.

Kişisel önyargı

Önyargı da başka bir sorundur. Uzmanlar genellikle genel olarak işe yarayanı değil, kendileri için işe yarayanı öğretir. Başarıya giden kendi yolları, artık uygulanabilir olmasa bile çerçeve hâline gelir. Alternatif bakış açıları olmadan öğrenciler neyin işe yaramayabileceğini göremez.

Pratik sınır

Tek bir kişinin başarabileceklerinin sınırlı olduğu gerçeği de var. Oluşturdukları kurslar daha fazla kişiye ulaştıkça sundukları desteğin kalitesi düşer.  Bir kişi ancak bu kadarını yapabilir. Bunaltıcı hâle gelmeden önce yalnızca belli miktarda bilgi ve destek sunabilir. Bir darboğaza dönüşmeden önce de ancak belli bir noktaya kadar destek verebilir.

Bu sorunların hiçbiri uzmanları daha az değerli kılmaz. Ancak tek bir sese dayalı öğrenme, uyum sağlamakta yavaştır ve ölçeklendirilmesi zordur.

Öğrenciler Artık Gerçekte Nasıl Öğreniyor

Günümüzde öğrenme süreci daha çok bir döngü gibidir. Bir kişi bir şey öğrenir, dener, başarılı olamaz ve sonra geri dönüp yeniden dener. İnsanlar başlamadan önce her şeyi öğrenmek yerine teori ile pratik arasında gidip geldiğinden, süreç doğrusal olmaktan çok döngüseldir.

Günümüz öğrencileri birden fazla bilgi kaynağından da yararlanıyor. Bir konuyu birden fazla kaynaktan okuyarak öğrenir, ardından öğrendiklerini uygularlar. Bir kişi bir sürecin ardındaki "neden"i, bir başkası "nasıl"ını, üçüncü bir kişi ise bunun gerçek hayatta nasıl başarısız olduğunu açıklar. Bu nedenle, tek bir kursun bir konu hakkında tek başına yeterli bilgi sunması mümkün değildir.

Öğrenme sürecindeki bir diğer değişim de toplulukların sürece dâhil olmasıdır. Günümüz öğrencileri, öğrenme yolculuğunda kendilerinden yalnızca biraz daha ileride olan insanların çevresinde bulunarak öğreniyor. Soru sorarak, başkalarından geri bildirim ve bilgi alarak öğreniyorlar. Başkalarının öğrenme sürecinde nasıl başarısız olup uyum sağladığını görerek öğreniyorlar.

Öğrenme sürecindeki bir diğer değişim de insanların yalnızca bir sorunla karşılaştıklarında öğrenmek istemeleridir:

• Başlamadan önce her şeyi öğrenmek zorunda kalmadan, ilerlerken öğrenmek istiyorlar. 

• Uzun ve gereğinden fazla ayrıntılı olmayan, küçük parçalara bölünmüş bir öğrenme deneyimi istiyorlar. 

• Bir hafta içinde güncelliğini yitirmeyecek bir öğrenme deneyimi istiyorlar.

Belki de öğrenme sürecindeki en önemli değişim, insanların zamanla gelişen bir öğrenme deneyimi istemesidir. Güncellemeler ve yeni örnekler sunacak bir öğrenme deneyimi istiyorlar. Bir hafta içinde güncelliğini yitirmeyecek bir öğrenme deneyimi istiyorlar.

Çok Uzmanlı ve Modüler Modellerin Yükselişi

Öğrenmenin doğası geliştikçe formatlar da gelişti. Artık tüm kursu tek bir uzmanın sunması yerine, birçok kurs bir ekibin çalışmasının ürünü. Bu, her üyenin yakın zamanda edindiği uygulamalı deneyime sahip olduğu bir alana katkıda bulunduğu anlamına geliyor.

Bu, daha fazla modülerlik sağlar. Tek bir konuyu kapsayan bütün bir kurs yerine içerik, belirli sorunları ele alan daha küçük parçalara ayrılır. Bu sayede öğrenciler kursa farklı noktalardan katılabilir ve yalnızca kaçırdıkları bölümleri gözden geçirebilir. Ayrıca öğrenme sürecini daha dürüst hâle getirir.

Çok uzmanlı modelin bir diğer avantajı da güncellemesinin daha kolay olmasıdır. Bir araç veya yöntem değiştiğinde, tüm kursu baştan düzenlemeden belirli bir bölüm yeniden yazılabilir.

Çok uzmanlı modelin denge açısından da avantajı vardır. Tek bir uzman bir konu hakkında belirli bir görüşe sahip olabilir, ancak bir ekip farklı görüşlere sahip olur. Bu, öğrencinin farklı yönleri görmesini ve ödünleşimleri anlamasını sağlar.

Bu, uzmanlığın ortadan kaldırıldığı anlamına gelmez; uzmanlık yeniden dağıtılmıştır. Öğrenme sistematik hâle getirilmiştir.

Bunun Kurs Oluşturucuları İçin Anlamı

Kurs oluşturucuları için bu değişim, üstlendikleri işlevi değiştiriyor. Artık vurgu otorite figürü olmakta değil, öğrenme sistemini kurmakta. Artık soru "Ne biliyorum?" değil, "Öğrencinin ne bilmesi gerekiyor ve bunu sunmama kim yardımcı olabilir?" sorusudur.

Bu, öğrenciye yardımcı olabilecek başkalarıyla çalışarak yapılabilir. Alandaki uzmanlar veya mentorlarla çalışarak da yapılabilir. Değer artık içeriğe sahip olmakta değil, onu iyi seçip düzenlemektedir.

Bu durum kursun güncel tutulması için de geçerlidir. Kurs artık piyasaya sürülüp tamamlanan bir teklif değil; bakım ve yineleme gerektiren, gelişen bir üründür. Bu daha fazla çalışma gerektirebilir, ancak kusursuz olma baskısı daha azdır. Otorite figürü olma baskısı ortadan kalktığı için, kurs oluşturucuları artık her şeyi bilme zorunluluğuna bağlı değildir.

Bunun Öğrenciler İçin Anlamı

Bu değişim öğrenciler için çoğunlukla iyi haber olacak. Artık onlara gerçekçi olmayan hedefler vaat edilmeyecek. Bunun yerine, becerilerini birden fazla bakış açısından geliştirebilecek ve değişime hızla uyum sağlayabilecekler. 

Beklentiler de daha makul olacak

Hiç kimse bir kursu tamamladıktan sonra uzman olmayı garanti edemez. Günümüzün öğrenmesi dönüşümden çok ilerlemeyle ilgili olacak. İnsanlar beceriler geliştirebilecek ve bunları hemen uygulayabilecek. 

Kurs seçme süreci de değişecek

Öğrenciler bir uzman aramak yerine kursun nasıl oluşturulduğunu değerlendirmeli. Kurs üzerinde birçok kişinin çalışmış olması, düzenli güncellemeler, gerçek hayat örnekleri ve bir topluluk; dikkate alınması gereken göstergelerdir. 

Öğrencinin daha fazla öz yönlendirmeye de ihtiyacı olacak

Modüler öğrenmeyle daha esnek olabilirler. Ancak sırada hangi sorunu çözmeleri gerektiğini belirlemeleri gerekecek. 

Öğrenci pasif bir katılımcı olmayacak. Bu yeni modelde aktif bir öğrenen olacak. Değer, yalnızca bir şeyleri tüketmekte olmayacak.

Yeni Modele Uyum Sağlamak İçin Pratik İpuçları

Bu değişim, eğitimle ilgilenen herkesi ilgilendiriyor. Tek başına oluşturulan kursları geride bırakıyorlarsa uzmanların uyum sağlamak için kullanabileceği bazı yollar şunlardır:

• Her şeyi yapmaya çalışmak yerine bir uzmanlık alanına odaklanın

• Yeni ve uygulamalı deneyim getiren uygulayıcılarla çalışın

• Tam kurslar yerine modül veya atölye çalışmaları sunmayı değerlendirin

• Daha küçük içerik parçalarını daha sık güncelleyin

Yeni eğitim ürünleri üzerinde çalışan uzmanların uyum sağlamak için kullanabileceği bazı yollar da şunlardır:

• Kursları konular yerine sorunlar etrafında oluşturun

• İçeriği kolayca değiştirilebilecek şekilde modüler hâle getirin

• Öğrencilerden erken aşamada geri bildirim döngüleri oluşturun

• Farklı ders, vaka, tartışma ve uygulama türlerinden yararlanın

• Kursları statik içerikler yerine gelişen ürünler olarak düşünün

Ve son olarak, öğrencilerin uyum sağlamak için kullanabileceği bazı yollar şunlardır:

• Herhangi bir şey satın almadan önce sorununuzu belirleyin

• Tek bir kurs yerine birçok bilgi kaynağından yararlanın

• Aktif toplulukları ve sık güncellemeleri arayın

• Öğrendiğiniz şey küçük bile olsa hemen uygulayın

Asıl fikir, her şey değiştiği için eğitimin esnek olması gerektiğidir. Eğitimin bugün en iyi gerçekleşme yolu içerikten çok sistemler, yalıtımdan çok iş birliği aracılığıyladır.

Sonuç

"Bir uzman, bir kurs" dönemi sona eriyor. Öğrenme artık sürekli değişen bir beceri kümesidir. İnsanların öğrendiği bağlamlar arasında önemli farklılıklar vardır. İş birliği, modülerlik ve sürekli güncellemeler yeni bir değer kazanmıştır. 

Ancak diğer görüşler, gerçek dünya örnekleri ve geri bildirimle bir araya geldiğinde en iyi sonucu verir. Öğrenme, işlerin gerçekte nasıl yapıldığını yansıttığında daha güçlüdür. İşte o zaman yeniden faydalı hâle gelir.