კურსების შემქმნელების უმეტესობა მხოლოდ ერთ რიცხვზე ზრუნავს: დასრულების მაჩვენებელზე. ისინი აკვირდებიან პროცენტულ მაჩვენებლებს, აახლებენ დაფებს და ნერვიულობენ კურსის შუაში შეწყვეტებზე. დასრულების მაჩვენებელი წარმატებას ან წარუმატებლობას ჰგავს. მაღალი დასრულების მაჩვენებელი კურსის ეფექტიანობის მტკიცებულებას ჰგავს, ხოლო დაბალი დასრულების მაჩვენებელი – კურსის წარუმატებლობას.
მაგრამ ეს უბრალოდ სიმართლე არ არის.
დასრულების მაჩვენებლის თვალთვალი მარტივია, მაგრამ სწავლებისთვის ის უაზროა. შემსწავლელმა შეიძლება ყველა გაკვეთილი დაასრულოს, მაგრამ ვერაფერი სასარგებლო ისწავლოს. შემსწავლელმა შეიძლება მეორე გაკვეთილის შემდეგ შეწყვიტოს და საფუძვლიანად შეცვალოს თავისი ფიქრის, მოქმედების ან მუშაობის გზა. რომელი უფრო წარმატებულია? მეორე.
ამ სტატიაში განვიხილავთ, რატომ გახდა კურსის დასრულება ასე ფართოდ მიღებული მეტრიკა, რატომ არის ის არაეფექტური მაჩვენებელი და რომელ მეტრიკებს უნდა მიაქციოთ ყურადღება, თუ თქვენი კურსი რეალურ ღირებულებას უნდა ქმნიდეს.
რატომ გახდა დასრულების მაჩვენებელი ნაგულისხმევი მეტრიკა
დასრულების მაჩვენებლების პოპულარობის მიზეზი ის არ არის, რომ ისინი საუკეთესო საზომია, არამედ ის, რომ მათზე თვალის დევნება ყველაზე მარტივია. სასწავლო პლატფორმების უმეტესობას ამისთვის ავტომატიზებული სისტემა აქვს. ისინი აჩვენებენ, დაასრულა თუ არა შემსწავლელმა კურსი.
მისი დაფაზე ინტეგრირებაც საკმაოდ მარტივია. ერთი მარტივი რიცხვი, რომელიც გამოიყურება სუფთად და იმედისმომცემად ან, პირიქით, პრობლემურად და გამოწვევად. როცა მომხმარებლების 80% კურსს ასრულებს, ეს დიდ მიღწევად ჩანს. როცა ეს 20%-ია, აშკარაა, რომ რაღაც რიგზე ვერ არის.
აქ პლატფორმებსაც აქვთ თავისი როლი. კურსების შექმნის პლატფორმების უმეტესობა დასრულების მაჩვენებელს იყენებს, როგორც მეტრიკას, შეფასებებსა და ჩარიცხვებთან ერთად. ამით ისინი მიანიშნებენ, რომ ის სხვა მეტრიკებივით მნიშვნელოვანია, და საბოლოოდ, შემქმნელები მას უბრალოდ სიგნალად კი არა, მთავარ მიზნად აღიქვამენ.
აქ ფსიქოლოგიური კომპონენტიც არის. დასრულება მიღწევად აღიქმება როგორც შემქმნელებისთვის, ისე შემსწავლელებისთვის. სასიამოვნოა თქვა: "მე ეს კურსი დავასრულე." შედეგად, როგორც შემქმნელები, ისე მომხმარებლებიც მას სწავლასთან აიგივებენ, მაშინ როცა ეს სიმართლისგან ძალიან შორსაა. ეს ვარაუდი კარგი საფუძველი არ არის.
გარდა ამისა, მისი შედარება ძალიან მოსახერხებელია. კურსი, რომელიც 70%-იანი დასრულების მაჩვენებლით იწონებს თავს, ავტომატურად უკეთ გამოიყურება, ვიდრე კურსი 40%-ით. ეს ამარტივებს ანგარიშგებას და სწრაფ გადაწყვეტილებებს. მაგრამ ყველა მეტრიკა, რომლის თვალთვალიც და შედარებაც მარტივია, მნიშვნელოვანი არ არის. ასე რომ, დასრულების მაჩვენებლებს იყენებდნენ, რადგან ისინი სირთულეებს ამცირებენ.
პრობლემა დასრულების მაჩვენებლებთან
დასრულების მაჩვენებლები გამჭვირვალედ ჩანს, თუმცა ძალიან ბევრს მალავს.
ძირითადი პრობლემა ის არის, რომ ისინი სწავლას არ ზომავს. კურსის დასრულება მხოლოდ იმას ნიშნავს, რომ სტუდენტმა მთელი მასალა ნახა ან დააწკაპუნა. ეს არაფერს ამბობს იმაზე, გაიგო თუ არა მან მასალა, დაიმახსოვრა თუ არა ის, ან შეუძლია თუ არა ინფორმაციის პროდუქტიულად გამოყენება.
სტუდენტებს ტექნიკურად შეუძლიათ კურსის დასრულება რეალური ჩართულობის გარეშე – კონტენტის სწრაფად გავლით, სავარჯიშოების გამოტოვებით და პრაქტიკის არიდებით. მიუხედავად იმისა, რომ ეს ანალიტიკაში პროგრესად ჩანს, ის რეალურ სწავლას ან უნარების განვითარებას არ ასახავს.
დასრულების მაჩვენებლების კიდევ ერთი პრობლემა ისაა, რომ ისინი სრულად უგულებელყოფს მომხმარებლის განზრახვას. ყველა არ გადის კურსს იმისთვის, რომ ბოლომდე დაასრულოს. ბევრი სტუდენტი ცდილობს პრობლემის გადაჭრას ან კონკრეტული ინფორმაციის მოძებნას, მაგრამ შეიძლება ყველა შეთავაზებული გაკვეთილი არ სჭირდებოდეს. ამ შემთხვევაში, როგორც კი ისინი იპოვიან იმას, რასაც ეძებდნენ, დანარჩენ კონტენტს ისე გააგრძელებენ, როგორც თავად ურჩევნიათ. მათი პერსპექტივიდან კურსმა იმუშავა; თქვენი მეტრიკებით კი ისინი გამოთიშულებად ითვლებიან.
ეს ცრუ უარყოფითია. პრობლემა ფიქსირდება იქ, სადაც სინამდვილეში პრობლემა არ არსებობს.
დასრულების მაჩვენებლებმა შეიძლება ძალიან ცუდ დიზაინამდეც მიგვიყვანოს. როცა მიზანი დასრულებაა, კურსები სულ უფრო მოკლე და გაურთულებელი ხდება. რთული ინფორმაცია იშლება, სავარჯიშოები მცირდება ან საერთოდ ქრება, და ნებისმიერი ელემენტი, რომელსაც სტუდენტისთვის მონელება ან გააზრება ძალიან დიდი დრო შეიძლება დასჭირდეს, რისკის გამო გამოირიცხება.
საბოლოო შედეგია კონტენტი, რომლის მოხმარება მარტივია, მაგრამ გამოყენება – არც ისე მარტივი. სტუდენტი მას სწრაფად გადის, მაგრამ არსებითს ვერაფერს სწავლობს.
მეტრიკა, რომელსაც ნამდვილად აქვს მნიშვნელობა: ქცევის ცვლილება
თუ სწორი მიზანი არ არის დასრულება, მაშინ რა არის? ქცევის ცვლილება.
სულ ეს არის. კურსის მიზანი ისაა, რომ შეცვალოს ადამიანის ქცევა კურსის გავლის შემდეგ. ეს შეიძლება იყოს ახალი ჩვევები, ახალი უნარების გამოყენება რეალურ სამუშაო სიტუაციებში ან განსხვავებული გადაწყვეტილებების მიღება.
კონტენტი მხოლოდ სტიმულია. აი რამდენიმე მაგალითი:
● მარკეტინგის კურსის წარმატება არის ის, რომ მარკეტერი კამპანიას უშვებს. და არა ის, რომ მან კამპანიების შესახებ ყველა გაკვეთილს უყურა.
● კოდირების კურსის წარმატება არის ის, რომ ვიღაცამ შექმნა აპი, რომელიც მუშაობს. და არა ის, რომ მან ყველა ვიდეოს უყურა.
● ფიტნეს კურსის წარმატება არის ის, რომ მათი ყოველდღიური ვარჯიშის რუტინა ახლა უფრო ეფექტურია და ისინი მას იცავენ. და არა ის, რომ მათ თითოეულ ვიდეოს უყურეს და თითოეულ კითხვას უპასუხეს.
● ლიდერობის კურსის წარმატება არის გუნდური კომუნიკაციის გაუმჯობესება და სამუშაო გარემოში გადაწყვეტილების მიღების უკეთესი უნარები. და არა ის, რომ ყველა გაკვეთილი მოისმინეს.
ყოველ შემთხვევაში, შედეგი შესამჩნევია უშუალოდ სასწავლო გარემოს გარეთ. სამყარო ოდნავ განსხვავებულია.
სწორედ ამიტომ არის ქცევის ცვლილება ბევრად უკეთესი მეტრიკა. ის აკავშირებს იმას, რაც ისწავლება, რეალურ მოქმედებასთან. ის იძლევა მკაფიო მტკიცებულებას, რომ კურსმა პირდაპირი გავლენა მოახდინა.
ეს არის მთავარი მიზეზი, რის გამოც ადამიანები კურსებს გადიან. ძალიან იშვიათად ეძებენ ისინი უბრალოდ კონტენტის მოხმარებას. ადამიანები ცდილობენ პრობლემის მოგვარებას ან საკუთარი ცხოვრების თუ სამუშაოს რომელიმე ნაწილის გაუმჯობესებას. ქცევის ცვლილება სწორედ ასე გამოიყურება, როცა ეს ხდება.
როგორ გავზომოთ ქცევის ცვლილება
ქცევის ცვლილების გაზომვა, მიუხედავად იმისა, რომ დასრულების მაჩვენებელზე რთულია, სულაც არ არის შეუძლებელი. ერთადერთი რეალური მოთხოვნაა, რომ თქვენი კურსის პლატფორმის ფარგლებს გარეთ გაიხედოთ და გაზომოთ, რას აკეთებენ შემსწავლელები თქვენი კონტენტის მოხმარების შემდეგ.
ძირითადი follow-up-ები როგორც პირველი ნაბიჯი
შეგიძლიათ დაიწყოთ ძირითადი follow-up-ებით. ჰკითხეთ შემსწავლელებს, რა ქმედებები განახორციელეს გაკვეთილის ან მოდულის დასრულების შემდეგ. ამის მიღწევა შეიძლება რამდენიმე დღის ან კვირის შემდეგ გაგზავნილი მოკლე გამოკითხვებით. დარწმუნდით, რომ კითხვები რეალურ სამყაროში გამოყენებაზეა ფოკუსირებული:
● რა ქმედებები განახორციელეთ ამ კურსის შემდეგ?
● რა შედეგები მოჰყვა ამ ქმედებას?
● თქვენი რუტინის/სამუშაო პროცესის რომელი ასპექტები შეცვალეთ?
ასეთი პასუხები შეიძლება პირდაპირ დაკავშირებულ მონაცემებს მოგაწოდოთ რეალური გავლენის შესახებ.
ქმედებაზე ორიენტირებული სიგნალები გასაგრძელებლად
უბრალო შემდგომი დაკვირვებების მიღმა, ყურადღება გაამახვილეთ ქმედებაზე ორიენტირებულ სიგნალებზე კურსის პლატფორმის ფარგლებში. მიუხედავად იმისა, რომ გაკვეთილის დასრულება ცოდნის მიღებაზე მიუთითებს, დარწმუნდით, რომ აკვირდებით თითოეულ გაკვეთილში კონკრეტული ქმედებების დასრულებასაც. მაგალითები მოიცავს:
● დავალება შესრულდა?
● პროექტი წარადგინეს?
● ჩარჩო ან სისტემა გამოიყენეს?
ეს მაჩვენებლები ქცევის ცვლილების ბევრად უფრო ძლიერი მტკიცებულებაა, ვიდრე უბრალოდ გაკვეთილების ყურება.
რა არის შემდეგი ნაბიჯები?
დანერგვის მაჩვენებლები კიდევ ერთი მიმართულებაა, რომელსაც უნდა მიჰყვეთ. აქ თქვენ დააკვირდებით, რამდენად ახდენენ შემსწავლელები ნასწავლი მასალის ინტეგრაციას თავიანთ რეალურ პრაქტიკაში. თუ კურსი კონკრეტულ მეთოდოლოგიას ან სისტემას ასწავლის, ეცადეთ განსაზღვროთ, რამდენმა შემსწავლელმა დანერგა ის რეალურად.
დანერგვასთან ერთად, მოითხოვეთ და აკონტროლეთ თქვენი შემსწავლელების მიერ შესრულებული სამუშაოს დამადასტურებელი მასალა. წაახალისეთ ისინი, რომ წარმოადგინონ დასრულებული პროექტები, შედეგების სქრინშოთები, „მანამდე და შემდეგ“ შედარებები ან პირადი ქეის-სტადიები პროგრესის საჩვენებლად. ეს ქცევის ცვლილებას ზომავს და ამავდროულად ქმნის თქვენი კურსის ეფექტიანობის სოციალურ მტკიცებულებას.
გრძელვადიანი მტკიცებულებისთვის გააგზავნეთ გადადებული შემოწმებები. 30, 60 და 90 დღის ნიშნულებზე ჰკითხეთ შემსწავლელებს, რა შეინარჩუნეს. მდგრადი გრძელვადიანი ქცევის ცვლილება გაცილებით უფრო მნიშვნელოვანია, ვიდრე ქმედების ერთჯერადი აფეთქება.
და ბოლოს, გააერთიანეთ თქვენი თვისებრივი და რაოდენობრივი მიგნებები. მიუხედავად იმისა, რომ მეტრიკები ტენდენციებს აჩვენებს, ინდივიდუალური ისტორიები სიღრმესა და გაგებას იძლევა. ხელშესახებ ცვლილებაზე კარგად ჩამოყალიბებული მაგალითი უსასრულოდ უფრო ღირებულია, ვიდრე დასრულების მაღალი მაჩვენებელი შედეგების მტკიცებულების გარეშე.
დამხმარე მეტრიკები, რომლებიც დასრულებაზე მნიშვნელოვანია
მიუხედავად იმისა, რომ ქცევის ცვლილება საბოლოო შედეგია, მნიშვნელოვანია დამხმარე მეტრიკების გამოყენება, რათა თვალყური ადევნოთ შემსწავლელებს ამ მიზნისკენ სვლისას. ისინი უფრო ადრეულ სიგნალებს გაძლევთ, რათა კურსი გააუმჯობესოთ დიდი ხნით ადრე, სანამ გრძელვადიან შედეგებს დაინახავთ.
ჩართულობის სიღრმე
ჩართულობის სიღრმე ძლიერი მეტრიკაა. იმის ნაცვლად, რომ უბრალოდ დააკვირდეთ, რამდენად შორს მიდიან შემსწავლელები, გაზომეთ, რამდენად ღრმად ურთიერთობენ ისინი მასალასთან. ეს მოიცავს საკვანძო გაკვეთილებში გატარებულ დროს, სავარჯიშოების დასრულებას და უფრო რთული ნაწილების ყურადღებით გადახედვას.
შემსწავლელი, რომელიც მზად არის დრო დაუთმოს რთულ კონცეფციაზე მუშაობას, გაცილებით უფრო სავარაუდოა, რომ მას მოგვიანებით პრაქტიკაში გამოიყენებს, ვიდრე ის, ვინც მასალას სწრაფად გადაავლებს თვალს. რაც უფრო ღრმაა ჩართულობა, მით უფრო მაღალია მოქმედების ალბათობა.
დაბრუნების მაჩვენებელი
დაბრუნების მაჩვენებელი კიდევ ერთი მნიშვნელოვანი მეტრიკაა. ის აჩვენებს, რამდენჯერ ბრუნდება შემსწავლელი კურსთან პირველადი სესიის შემდეგ. თუ ადამიანები მრავალჯერ ბრუნდებიან, სავარაუდოდ მათ კონტენტი იმდენად ღირებულად მიაჩნიათ, რომ ისევ და ისევ უბრუნდებიან მას.
კურსები, რომლებიც ქცევის ცვლილებას იწვევს, იშვიათად სრულდება ერთ სხდომაში. სტუდენტები დაბრუნდებიან, როცა მზად იქნებიან იმოქმედონ ან გაიხსენონ ინფორმაციის კონკრეტული ნაწილი.
გაკვეთილის დონეზე ინტერაქცია
გაკვეთილის დონეზე ინტერაქცია კიდევ ერთი ღირებული სიგნალია. იმის ნაცვლად, რომ კურსს მთლიანობაში შეხედოთ, გაიგეთ, როგორ უბიძგებს ცალკეული გაკვეთილები ქმედებას:
● რომელ გაკვეთილებს აქვს განმეორებითი ყურების ყველაზე მაღალი მაჩვენებელი?
● სად აჩერებენ სტუდენტები ვიდეოს ან ატარებენ დამატებით დროს?
● რომელი კონკრეტული სექციები იწვევს იმას, რომ მომხმარებლები ასრულებენ დავალებას?
გამოიყენეთ ეს ინფორმაცია იმის გასაგებად, კურსის რომელი ნაწილები ქმნის რეალურ ღირებულებას და რომელ ნაწილებს სჭირდება ოპტიმიზაცია, ამოღება ან გაუმჯობესება.
პრაქტიკული შედეგი
პრაქტიკული შედეგიც ძლიერი სიგნალია. რას ქმნიან სტუდენტები თქვენი კურსის შედეგად? მოიცავს ეს დოკუმენტს, პროექტს, გეგმას ან რაიმე ტიპის ხელშესახებ შედეგს?
თუ თქვენი კურსი არ იწვევს შედეგის შექმნას, სავარაუდოდ ის ცვლილებამდეც ვერ მიიყვანს.
აკონტროლეთ ჩამოცილება სხვადასხვა ეტაპზე უფრო სიღრმისეული ანალიზით. მიუხედავად იმისა, რომ ამას ხშირად წარუმატებლობად აღიქვამენ, ჩამოცილება შეიძლება სიგნალადაც ჩაითვალოს. თუ სტუდენტები კურსს გარკვეულ ეტაპზე ტოვებენ, მაგრამ მაინც წარმატებით აღწევენ სასურველ ქცევის ცვლილებას, შესაძლოა სწორედ ის კონკრეტული გაკვეთილი აწვდიდეს უკვე ძირითად ღირებულებას.
ბოლოს, გადახედეთ შემსწავლელთა უკუკავშირს შედეგებზე ფოკუსით. ნაცვლად კითხვისა: "მოგეწონათ კურსი?" ჰკითხეთ: "რა გააკეთეთ სხვაგვარად ამ კურსის გავლის შემდეგ?" და "რა შედეგს მიაღწიეთ?"
კმაყოფილების მიღწევა მარტივია. გავლენის მიღწევა ბევრად უფრო რთულია, მაგრამ კრიტიკულად მნიშვნელოვანია.
ეს დამატებითი მეტრიკები საშუალებას გაძლევთ, ზედაპირული წარმატების მიღმა გახვიდეთ და უფრო ღრმად გაიგოთ, როგორ ქმნის თქვენი კურსი შედეგებს.
დასკვნა
დასრულების მაჩვენებელი მარტივად გასაგებია, მაგრამ ის მხოლოდ თქვენს კურსში პროგრესს აჯილდოებს და არა მის გარეთ მიღებულ შედეგებს.
თუ მხოლოდ დასრულების მაჩვენებელზე დაეყრდნობით, შეგიძლიათ შექმნათ კურსები, რომელთა დასრულება მარტივია, მაგრამ პრაქტიკაში დანერგვა – რთული.
ზომა, რომელიც რეალურად ამტკიცებს, რომ თქვენ გავლენას ახდენთ, არის ქცევის ცვლილება; ის ადასტურებს, რომ შემსწავლელები უბრალოდ ინფორმაციას კი არ მოიხმარენ, არამედ ნასწავლს ქმედებაში გარდაქმნიან.
ეს ცოტა მეტ ძალისხმევას მოითხოვს. დაგჭირდებათ უკეთესი კითხვები და შედეგების თვალთვალის უკეთესი მექანიზმი, მაგრამ კურსის დიზაინის შედეგი ნამდვილად ღირს დამატებით დახარჯულ დროს.
როგორც კი იმას გაზომავთ, რაც რეალურად მნიშვნელოვანია, დაიწყებთ ისეთი კურსების შექმნას, რომლებიც ემახსოვრებათ და რომლებსაც სხვებსაც ურჩევენ დიდი ხნის შემდეგაც, რაც მაყურებელი გაკვეთილების ყურებას შეწყვეტს.