თქვენი სტუდენტები უყურებენ, მაგრამ არ ვარჯიშობენ: როგორ გამოვასწოროთ პასიური სწავლება

სტუდენტს შეუძლია თქვენი კურსის ყველა ვიდეოს ნახვა და მაინც ვერ გამოიყენოს ნასწავლი. დასრულების მაღალი მაჩვენებელი შეიძლება იმედისმომცემი იყოს, მაგრამ ეს არ ადასტურებს, რომ სტუდენტს შეუძლია ინფორმაციის გახსენება, პრობლემების გადაჭრა და უნარის დამოუკიდებლად გამოყენება. პასიური სწავლა ხდება მაშინ, როცა სტუდენტები იღებენ ინფორმაციას წყაროდან და მასთან თითქმის არაფერს აკეთებენ.

მარტივი გამოსავალია პრაქტიკის ჩართვა კურსის სტრუქტურაში. ყოველი ერთეულის შემდეგ სტუდენტებს უნდა ჰქონდეთ შესაძლებლობა, შეჩერდნენ და დაფიქრდნენ, უპასუხონ, შეისწავლონ, გამოსცადონ ან რაიმე შეასრულონ.

არ არის აუცილებელი, ყოველი ერთეული ვრცელ დავალებად აქციოთ. მოკლე ქვიზები, რეფლექსიის კითხვები, სავარჯიშოები, ქეისები და სხვა პრაქტიკული დავალებები კარგად მუშაობს. ეს სტატია ეძღვნება იმას, თუ როგორ ხდებიან სტუდენტები პასიური შემსწავლელები და როგორ შეგიძლიათ თქვენი კურსის გადაწყობა.

როგორ გავიგოთ, აქვს თუ არა თქვენს კურსს პასიური სწავლის პრობლემა

სხვა მხრივ შესანიშნავმა კურსმაც შეიძლება ვერ მოიტანოს სწავლის რეალური შედეგი. ვიდეოების ნახვის მაღალი მაჩვენებელი, ხშირი შესვლები და პლატფორმაზე დიდი დრო ნიშნავს, რომ სტუდენტები გაკვეთილს დაესწრნენ. თუმცა ეს არ ნიშნავს, რომ მათ რეალურად შეუძლიათ კურსის გამოყენება.

ყურადღება მიაქციეთ, როდის მოიხმარენ სტუდენტები კონტენტს პრაქტიკის გარეშე. ასეთი ქცევის მაგალითია ვიდეოებით მაღალი ჩართულობა და დავალებების დაბალი შესრულება. სტუდენტი გადის რამდენიმე გაკვეთილს, მაგრამ მოტივაციის ნაკლებობის გამო უგულებელყოფს სავარჯიშოებს. გარდა ამისა, მას უჭირს იდეის დამოუკიდებლად ახსნა ან ახალ შემთხვევაზე გამოყენება.

სტუდენტების დაბალი მონაწილეობა ასევე შეიძლება მიუთითებდეს ჩართულობის მოტივაციის ნაკლებობაზე. დისკუსიის თემებზე კომენტარების არარსებობა, დაუსრულებელი პროექტები და იშვიათი კითხვები შეიძლება ნიშნავდეს, რომ კურსი სტუდენტებს საკმარის სტიმულს არ აძლევს.

ასევე გაითვალისწინეთ კურსის დასრულების შემდგომი აქტივობა. თუ სტუდენტი ასრულებს კურსს, მაგრამ ინსტრუქტორის დახმარების გარეშე დამოუკიდებლად ვერაფერს აკეთებს, მას უნარები არ შეუძენია.

დასრულების მეტრიკაზე დაყრდნობის ნაცვლად, შეადარეთ კონტენტის მოხმარება პრაქტიკას. თვალი ადევნეთ, როგორ ცდილობენ სტუდენტები სავარჯიშოების შესრულებას, დავალებების გაგზავნას, გახსენების კითხვებზე პასუხს და ცოდნის რეალურ სიტუაციებში გამოყენებას.

რატომ უყურებენ სტუდენტები პრაქტიკის ნაცვლად

სტუდენტების უმეტესობისთვის პრაქტიკა ნაკლებად მიმზიდველია, ვიდრე ყურება. ვიდეო მხოლოდ ყურადღებას მოითხოვს, პრაქტიკა კი გულისხმობს ადრე მიღებული ცოდნის გახსენებას, გადაწყვეტილებების მიღებას და შეცდომის რისკს. თუ სტუდენტს აქვს ყურების გაგრძელების შესაძლებლობა, დიდი ალბათობით სწორედ ამას აირჩევს მოქმედების ნაცვლად.

პრობლემას შეიძლება თქვენი კურსის სტრუქტურაც უწყობდეს ხელს. მაგალითად, გრძელი გაკვეთილები შეიძლება ზედმეტად ბევრ ინფორმაციას აწვდიდეს, სანამ სტუდენტებს მასთან მუშაობის შესაძლებლობა ექნებათ. სავარჯიშოების მოდულის ბოლოს განთავსებამ შეიძლება ისინი დაუკავშირებლად აჩვენოს იმ გაკვეთილთან, სადაც უნარი იყო წარმოდგენილი. ვრცელი დავალებები კიდევ ერთი ბარიერი შეიძლება იყოს, განსაკუთრებით თუ სტუდენტებმა არ იციან, საიდან დაიწყონ.

სტუდენტებმა შეიძლება პრაქტიკა გამოტოვონ, თუ დავალებები არასავალდებულოდ გამოიყურება. თუ სავარჯიშოს გახსნისთანავე შეუძლიათ „შემდეგს“ დააჭირონ, ცხადია, რომ სავარჯიშო მათთვის მნიშვნელოვანი არ არის. დაგვიანებული ან სუსტი უკუკავშირი სიტუაციას ამძიმებს. სტუდენტები შეიძლება დაიბნენ, თუ დარწმუნებული არ არიან დავალების შესრულებაში, და პასუხის მიღებამდე დაკარგონ მოტივაცია.

და ბოლოს, შეიძლება შიშმაც ითამაშოს როლი. ზოგიერთ სტუდენტს შეიძლება არ სურდეს დავალებების შესრულება შეფასების შიშით. კურსები, რომლებიც ყველა დავალებას შეფასებად განიხილავს, ექსპერიმენტირებას აფერხებს.

პასიური ქცევის თავიდან აცილება მარტივად შეგიძლიათ სასწავლო პროცესის შეცვლით. დაგეხმარებათ მოკლე გაკვეთილები, პრაქტიკის შესაბამის ცნებებთან სიახლოვე, რთული დავალებების პატარა ნაწილებად დაყოფა და მყისიერი უკუკავშირი.

აქციეთ ყოველი გაკვეთილი მოქმედებად

პასიურ სწავლასთან ბრძოლის უმარტივესი გზაა ყოველი გაკვეთილის შემდეგ რაიმე პრაქტიკული დავალების შეთავაზება. აქტივობა საკმარისად მოკლე უნდა იყოს, რომ მისი დასრულება შესაძლებელი იყოს, სანამ ცოდნა ჯერ კიდევ ახალია.

აი, წარმატებული სწავლის მარტივი რეცეპტი: ისწავლე → ივარჯიშე → შეამოწმე → გაიმეორე.

პირველ რიგში, მოკლედ ახსენით თემა. სთხოვეთ სტუდენტებს, ნასწავლი მოკლე პრაქტიკულ სავარჯიშოში გამოიყენონ. შემდეგ მიეცით შესაძლებლობა, შეამოწმონ, სწორია თუ არა მათი შედეგი, უკუკავშირის, მაგალითის ან სანიმუშო პასუხის დახმარებით. ახლა თქვენი სტუდენტები მზად არიან შემდეგი გაკვეთილისთვის.

სასარგებლო აქტივობები:

• დაწერეთ მოკლე პასუხი კითხვაზე;

• შეასრულეთ უფრო დიდი პროექტის ერთი ეტაპი;

• გამოიყენეთ თეორიული ჩარჩო რეალურ შემთხვევაზე;

• შეავსეთ სამუშაო ფურცელი/შაბლონი;

• მიიღეთ გადაწყვეტილება მოკლე სცენარში.

ნუ გადადებთ მთელ პრაქტიკას მოდულის ბოლომდე. პროცესის დეტალები დაგავიწყდებათ და იმპულსს დაკარგავთ.

მაგალითად, დავუშვათ, გაქვთ გაკვეთილი ეფექტური ელფოსტის სათაურების დაწერაზე. პასიურ ვერსიაში ის შეიძლება იყოს ათწუთიანი ვიდეოს ნახვა და შემდეგ გაკვეთილზე გადასვლა. აქტიური გაკვეთილი კი დასრულდება სამი არაეფექტური სათაურით, რომლებიც უნდა გაუმჯობესდეს. ვარიანტების გაგზავნის შემდეგ სტუდენტებმა უნდა ნახონ სანიმუშო პასუხები განმარტებებით.

დავალება არ უნდა იყოს ვრცელი. ხუთწუთიანი გამოყენება შეიძლება ბევრად უფრო სასარგებლო იყოს, ვიდრე თხუთმეტი დამატებითი წუთის ახსნა.

ყოველი გაკვეთილის შემდეგ გადახედეთ მას და დაუსვით საკუთარ თავს კითხვა: რისი გაკეთება უნდა შეეძლოს სტუდენტს ახლა? შექმენით დავალება ამის გარშემო. დროთა განმავლობაში ეს თეორიული კონტენტის მოხმარებას პრაქტიკულ უნარებად აქცევს.

გამოიყენეთ გახსენების პრაქტიკა განმეორებითი ყურების ნაცვლად

გაკვეთილის მეორედ ნახვა კონტენტს ნაცნობს ხდის, მაგრამ არა აუცილებლად დამახსოვრებულს. სტუდენტები გაცილებით მეტს იღებენ, როცა ცდილობენ ინფორმაციის გახსენებას პასუხის ნახვამდე.

სწავლის ამ ტექნიკას გახსენების პრაქტიკა ეწოდება. ის ყველაზე ეფექტურია, როცა რეგულარულად და დაბალი წნეხის პირობებში ხორციელდება.

გახსენების პრაქტიკის ტექნიკები შეიძლება მოიცავდეს:

• მოკლე ქვიზებს ლექციის შემდეგ

• ბარათებს ძირითადი განმარტებებით ან ნაბიჯებით

• ცნების საკუთარი სიტყვებით ახსნის თხოვნას

• მოკლე ქეისებს არჩევანის გაკეთებით

• პასუხის წინასწარმეტყველებას სწორი ამოხსნის ჩვენებამდე

მიზანი არ არის სტუდენტების დასჯა შეცდომებისთვის, არამედ მათი წახალისება, გამოიყენონ მიღებული ცოდნა.

მაგალითად, მომხმარებლის პერსონებისადმი მიძღვნილი გაკვეთილის შემდეგ სტუდენტებს სთხოვენ, ჩანაწერების გამოყენების გარეშე დაასახელონ სამიზნე მომხმარებლის სამი მახასიათებელი. შემდეგ აჩვენეთ ნიმუშური პასუხი, რათა სტუდენტებმა დაინახონ, რა გამორჩათ, და გაიმეორონ ლექციის ეს ნაწილი.

ქვიზები უნდა ეხმარებოდეს სწავლის პროცესს და არა ამოწმებდეს მსმენელების უნარებს. ახსენით, რატომ არის კონკრეტული პასუხები სწორი ან არასწორი. მიეცით ქვიზის ხელახლა გავლის შესაძლებლობა. ნუ გაამახვილებთ ყურადღებას მხოლოდ იმ ინფორმაციაზე, რომელიც მოგვიანებით გამოიყენება.

გახსენების პრაქტიკის დამატების კიდევ ერთი გზაა, სთხოვოთ მსმენელებს ინფორმაციის გახსენება შემდეგ გაკვეთილამდე. ახალ ცნებებზე გადასვლამდე წინა ცოდნის გამეორებაზე დახარჯული ორი წუთიც საკმარისია.

უმჯობესია, სტუდენტებს წაახალისოთ, პასუხი გასცენ გაკვეთილის ხელახლა ნახვამდე. აქ მთავარია თავად გახსენების აქტი.

გაამარტივეთ პრაქტიკის დაწყება

სტუდენტები უფრო ხალისით ჩაერთვებიან აქტივობებში, თუ პირველი ნაბიჯი ნათელი და მარტივია. რთულმა, გაუგებარმა დავალებამ შეიძლება სტუდენტებს ნებისმიერი მოქმედების სურვილი დაუკარგოს, მაშინაც კი, თუ მათ გაკვეთილი ესმით.

პრაქტიკის ამ ბარიერების მოსაშორებლად, თითოეულ აქტივობას მიეცით მარტივი საწყისი წერტილი. ახსენით, როგორ სრულდება დავალება, აჩვენეთ სტუდენტებს საბოლოო შედეგის ვიზუალური მაგალითი და მიუთითეთ, რამდენ ხანს უნდა გაგრძელდეს დავალება.

ასევე არსებობს აქტივობების სტუდენტებისთვის უფრო ხელმისაწვდომად გახდომის გზები:

• დაყავით რთული დავალებები რამდენიმე ეტაპად

• გამოიყენეთ შაბლონები, ჩეკლისტები და მაგალითები

• სთხოვეთ სტუდენტებს, დაასრულონ ერთი ეტაპი შემდეგზე გადასვლამდე

• პირველი სავარჯიშოები გახადეთ მოკლე

• ყოველ მომდევნო აქტივობაში გაზარდეთ სირთულე

მაგალითად, იმის ნაცვლად, რომ სტუდენტებს უთხრათ, „შექმენით სრული მარკეტინგული სტრატეგია“, უმჯობესია, შეასრულებინოთ მცირე, ხუთწუთიანი სავარჯიშოები: ჯერ განსაზღვრონ სამიზნე აუდიტორია, შემდეგ აირჩიონ მარკეტინგული არხი, შემდეგ დაწერონ მარკეტინგული გზავნილი და ბოლოს დაისახონ მიზანი. საბოლოოდ სტუდენტები ყველა ამ ნაბიჯს გაივლიან და საკუთარ მარკეტინგულ სტრატეგიას შექმნიან.

ამგვარად, დავალების დასაწყისში სტუდენტები ნაკლებ დაბრკოლებას აწყდებიან და მეტი შესაძლებლობა აქვთ, უნარები ცალ-ცალკე ივარჯიშონ. ნუ ეცდებით, ყველა სავარჯიშო სტუდენტისთვის რთულ პროექტად აქციოთ. მოგვიანებით, როცა ისინი მოქმედებების შესრულებაში მეტად თავდაჯერებულნი გახდებიან, შესთავაზეთ უფრო რთული დავალებები.

ჩართეთ სწრაფი უკუკავშირი სწავლის პროცესში

პრაქტიკა ყველაზე ეფექტურია, როცა მსმენელებმა იციან, სწორად მოქმედებენ თუ არა. დაგვიანებული უკუკავშირი ნიშნავს, რომ მსმენელი შეცდომას გააგრძელებს ან სწავლის მოტივაციასაც დაკარგავს, სანამ მიხვდება, რა იყო არასწორი.

ყველა სავარჯიშოს პირადად შეფასება საჭირო არ არის. ყველა დავალება ერთი და იმავე ტიპის უკუკავშირს არ მოითხოვს.

ზოგიერთი ეფექტური მეთოდი:

• ქვიზების ავტომატური უკუკავშირი

• პასუხის მოკლე ახსნა

• ნიმუშური პასუხი ან კითხვის ამოხსნის მაგალითი

• თვითშეფასების ჩეკლისტი

• ურთიერთშეფასება

• ინსტრუქტორის კომენტარები უფრო დიდ დავალებებზე

გამოიყენეთ სხვადასხვა სახის უკუკავშირი დავალების სირთულისა და მნიშვნელობის მიხედვით. სწრაფ ცოდნის ტესტს შეიძლება ავტომატური ახსნა ახლდეს, ხოლო საბოლოო დავალებისთვის პერსონალიზებული უკუკავშირი სასარგებლოა, რადგან ერთი ცალსახა სწორი პასუხის არარსებობისას მსმენელებს გადაწყვეტილების მიღებაში დახმარება სჭირდებათ.

დიდ ჯგუფებში დააკავშირეთ მასშტაბირებადი მეთოდები. შეგიძლიათ, გაგზავნამდე მიაწოდოთ ნიმუშური პასუხი, ჩეკლისტი და თვითშეფასების მოკლე რუბრიკა.

კარგმა უკუკავშირმა მსმენელს შემდეგი ნაბიჯისკენ უნდა უჩვენოს გზა. ნუ დაწერთ „არასწორია“ ან „სწორი არ არის“. მაგალითად, თუ მსმენელმა არასწორი პასუხი აირჩია, ახსენით და მიუთითეთ ამ პრობლემასთან დაკავშირებული ცნება.

ეცადეთ, უკუკავშირი დავალებასთან რაც შეიძლება ახლოს იყოს. მსმენელს უნდა შეეძლოს ივარჯიშოს, შეამოწმოს, გაასწოროს შეცდომა და წინ წავიდეს მთელი გაკვეთილის დასრულების მოლოდინის გარეშე.

გამოიყენეთ ანგარიშვალდებულება და სოციალური სწავლება

მსმენელები უფრო მეტს შრომობენ, როცა იციან, რომ მათ ძალისხმევას სხვებიც დაინახავენ. ანგარიშვალდებულების ინსტრუმენტები მსმენელებს სტიმულს მისცემს, შეასრულონ დავალება და არ გადავიდნენ პირდაპირ შემდეგ ვიდეოზე.

სოციალური პრაქტიკის ჩართვა შესაძლებელია შემდეგი გზებით:

• ყოველკვირეული გამოწვევები

• სწრაფი შეფასებები

• დისკუსიები თანატოლებს შორის

• სასწავლო ჯგუფები

• საერთო საპროექტო სივრცეები

• ანგარიშვალდებულების პარტნიორები

თითოეული დავალება სასწავლო მიზანთან უნდა იყოს დაკავშირებული. მაგალითად, საჯარო გამოსვლის უნარებზე ლექციის შემდეგ სთხოვეთ მსმენელებს, მოამზადონ ერთწუთიანი წარდგენა და გაუზიარონ ჯგუფს. თანაკურსელები უკუკავშირს ლექციიდან ორი კრიტერიუმის საფუძველზე მისცემენ.

ნუ შექმნით სადისკუსიო ფორუმებს აშკარა მიზეზის გარეშე. ცარიელი სადისკუსიო სივრცე სწავლის პროცესს არ უწყობს ხელს. მონაწილეობისთვის მსმენელებს სჭირდებათ მინიშნებები, ვადები და მოტივაცია.

ანგარიშვალდებულების დანერგვა შესაძლებელია საზოგადოებების შექმნის გარეშეც. შეგიძლიათ სთხოვოთ მსმენელებს, ყოველკვირეულად წარმოადგინონ პროგრესის ჩანაწერები, ერთი შესრულებული დავალება გაუზიარონ პარტნიორს ან გამოაქვეყნონ თავიანთი ნამუშევრის სქრინშოტი.

მთავარი იდეა ისაა, რომ მსმენელები მოტივირებული იყვნენ რეგულარულად იმუშაონ და აჩვენონ თავიანთი შედეგები. სოციალიზაცია კარგად მუშაობს, თუ ის ეხმარება მსმენელებს გაკვეთილზე ნასწავლი მასალის გამოყენებაში, ღირებული უკუკავშირის მიღებასა და სწავლის გაგრძელებაში.

გაზომეთ პრაქტიკა და არა მხოლოდ კონტენტის მოხმარება

თუ მხოლოდ ნახვებსა და კურსის დასრულებას გაზომავთ, შეიძლება სწავლის ყველაზე აშკარა მაჩვენებლები ვერ შენიშნოთ. ჩართეთ ის მეტრიკები, რომლებიც აჩვენებს, იყენებენ თუ არა მომხმარებლები მიწოდებულ ინფორმაციას.

ზოგიერთი სასარგებლო მაჩვენებელი:

• სავარჯიშოების შესრულება

• ქვიზის მცდელობები

• გაგზავნილი დავალებები

• დასრულებული პროექტები

• დისკუსიაში მონაწილეობა

• მრავალჯერადი მცდელობები

• აქტივობებამდე მიტოვების წერტილები

ეს სტატისტიკა დაგეხმარებათ კურსში ხარვეზების აღმოჩენაში. მაგალითად, თუ ბევრი მომხმარებელი უყურებს გაკვეთილს, მაგრამ გამოტოვებს შესაბამის სავარჯიშოს, დავალება შეიძლება ზედმეტად გრძელი, რთული ან უბრალოდ საკმარისად გასაგები არ იყოს. ქვიზის მრავალჯერადი მცდელობა თანდათანობითი გაუმჯობესებით მსმენელების ღირებულ პრაქტიკაზე მიუთითებს.

ეძებეთ კანონზომიერებები და ნუ გაამახვილებთ ყურადღებას ერთ რიცხვზე. თუ ერთი დავალების შესრულების მაჩვენებელი დაბალია, ეს ნიშნავს, რომ ინსტრუქციები ცუდია. მთელ მოდულში პრაქტიკის მნიშვნელოვანი ნაკლებობა მიუთითებს, რომ მომხმარებლებს მის გარეშე გაგრძელება შეუძლიათ.

გამოიყენეთ ეს მაჩვენებლები სასწავლო პროცესის ოპტიმიზაციისთვის. შეამოკლეთ დავალებები, გადახედეთ ინსტრუქციებს, დაამატეთ მაგალითები ან განათავსეთ პრაქტიკა გაკვეთილთან ახლოს.

მარტივი გეგმა თქვენი კურსის უფრო აქტიურად გადასაქცევად

მთელი კურსის თავიდან გაკეთება საჭირო არ არის. უბრალოდ დაიწყეთ ერთი გაკვეთილით და იპოვეთ მომენტი, როცა სტუდენტები შეწყვეტენ კონტენტის ყურებას და ნასწავლით რაღაცას გააკეთებენ.

მიჰყევით ამ სიას:

1. გააანალიზეთ გაკვეთილი და განსაზღვრეთ, რომელ უნარს განივითარებენ სტუდენტები.

2. დაამატეთ ერთი აქტივობა, რომელიც ამ უნარს იყენებს.

3. ამოიღეთ სავარჯიშოები, რომლებიც იმავე კონცეფციას მოიცავს, მაგრამ დამატებით ღირებულებას არ ქმნის.

4. მიაწოდეთ სტუდენტებს უკუკავშირი, სანიმუშო პასუხები ან თვითშეფასების რაიმე საშუალება.

5. აკონტროლეთ, ასრულებენ თუ არა მსმენელები აქტივობას.

6. შენიშნეთ, ტოვებენ, გამოტოვებენ თუ უჭირთ სტუდენტებს სავარჯიშო.

7. შეცვალეთ აქტივობა თქვენი დაკვირვებების მიხედვით.

იგივე გააკეთეთ ყველა სხვა გაკვეთილზე. მცირე ცვლილებებიც მნიშვნელოვანია. როცა სტუდენტები ინფორმაციას იხსენებენ, გადაწყვეტილებებს იღებენ, დავალებებს ხსნიან და რაღაცას ქმნიან, ისინი უნარების განვითარებაზე მეტ დროს ხარჯავენ და მოხმარებაზე – ნაკლებს.